Kufer motocyklowy na dojazdy do pracy. Jaką pojemność wybrać?

Artykuł sponsorowany

Codzienny dojazd motocyklem stawia przed kufrem inne wymagania niż kilkudniowa wyprawa. Zamiast maksymalnej pojemności liczy się możliwość schowania kasku, przewiezienia laptopa, dokumentów, ubrania przeciwdeszczowego i drobnych zakupów bez nadmiernego obciążania tyłu motocykla. W większości takich zastosowań praktycznym punktem wyjścia jest kufer centralny, który nie zwiększa szerokości pojazdu tak mocno jak kufry boczne.

Przeglądając kufry motocyklowe Gmoto, można porównać konstrukcje o pojemności od niewielkich modeli miejskich po znacznie większe kufry turystyczne. W ofercie znajdują się rozwiązania różnych marek, a przed zakupem można zestawić nie tylko liczbę litrów, lecz także sposób montażu, materiał i dopasowanie do motocykla. Przy codziennych dojazdach właśnie takie porównanie ma większy sens niż automatyczne wybieranie największego dostępnego kufra.

Do miasta najczęściej wystarcza od 30 do 40 litrów

Zakres od 30 do 40 l dobrze odpowiada potrzebom motocyklisty, który po dotarciu do pracy chce zostawić w kufrze jeden kask i rękawice, a podczas jazdy przewozi niewielki bagaż. Podobne przedziały pojawiają się w ofertach i poradnikach branżowych, w których około 27 do 39 l przypisuje się głównie do jazdy miejskiej. Taki kufer pozostaje stosunkowo zwarty i nie dokłada z tyłu motocykla objętości, która przez większość tygodnia nie byłaby wykorzystywana.

Jeżeli oprócz kasku regularnie przewozisz większą torbę, dodatkowe obuwie albo sporo odzieży, można spojrzeć na zakres około 40 do 47 l. Przy pojemności powyżej 45 l wchodzimy już w rozmiary często wybierane również do turystyki i jazdy z pasażerem. Kufry przekraczające 50 l mają sens głównie wtedy, gdy naprawdę wykorzystujesz dodatkową przestrzeń, ponieważ do prostego przejazdu między domem a biurem mogą okazać się niepotrzebnie duże.

Nie należy jednak wybierać pojemności wyłącznie według deklarowanej liczby litrów. Jeśli rano wozisz laptop, lunch i odzież przeciwdeszczową, a po zaparkowaniu chcesz włożyć do środka kask, kufer musi działać w dwóch różnych konfiguracjach. Dobrym sposobem jest więc spakowanie rzeczy używanych podczas zwykłego dnia pracy i potraktowanie ich jako punktu odniesienia przed zakupem.

Kształt kufra ma znaczenie tak samo jak liczba litrów

Pojemność nominalna nie pozwala z góry stwierdzić, jaki kask zmieści się w środku. SHAD, przygotowując zestawienie swoich kufrów, odnosi się do kasków zgodnych z ECE 22.06 i wskazuje, że konstrukcje zgodne z nowszą normą mogą być większe niż starsze modele. Producent wiąże tę zmianę z wymaganiami obowiązującymi w Europie od lipca 2022 roku.

Dobrze pokazują to konkretne przykłady. Kufer SH47 jest opisywany jako mieszczący dwa kaski integralne w rozmiarze M, SH48 może pomieścić dwa kaski szczękowe w rozmiarze L, a Givi V47 o pojemności 47 l również przewidziano na dwa kaski szczękowe. Nie oznacza to jednak, że każdy kufer 47 l przyjmie dowolne dwa kaski, ponieważ znaczenie mają szerokość skorupy, wysokość wnętrza i sposób wyprofilowania ścian.

Podobnie wygląda kwestia przewożenia elektroniki. Dla przykładu jeden z kufrów Kawasaki o pojemności 47 l ma zewnętrzne wymiary około 432 na 584 na 305 mm, dlatego liczba litrów powinna być analizowana razem z rzeczywistym kształtem przestrzeni. Jeśli codziennie przewozisz laptop, najlepiej zmierzyć torbę lub plecak i sprawdzić, czy zmieści się płasko, bez naciskania na zawiasy i pokrywę.

Przed zakupem dobrze sprawdzić:

• wymiary własnego kasku oraz torby na laptop,
• ile miejsca zajmuje codzienny zestaw ubrań i akcesoriów,
• czy po wyjęciu bagażu roboczego w kufrze zmieści się kask,
• czy wnętrze nie ma mocno zwężających je elementów,
• czy producent określa typy i rozmiary kasków, które zostały sprawdzone z danym kufrem.

Nośność i mocowanie ograniczają użyteczną pojemność

Duży kufer może mieć sporo wolnej przestrzeni, a mimo tego nie nadawać się do wożenia ciężkiego bagażu. Przykładowy kufer Kawasaki 47 l ma maksymalne obciążenie 5 kg, podczas gdy w dokumentacji elementów montażowych Givi można spotkać limit 3 kg dla konkretnego stelaża oraz 6 kg dla określonej płyty MONOKEY. Pokazuje to, że nie istnieje jedna wartość przypisana wszystkim kufrom o danej pojemności.

Przy montażu trzeba sprawdzić cały zestaw, czyli ograniczenie samego kufra, płyty, stelaża oraz tylnej części motocykla. Jeżeli jeden z tych elementów ma niższy limit niż pozostałe, właśnie ta wartość powinna ograniczać masę przewożonych rzeczy. Ma to szczególne znaczenie podczas dojazdów z laptopem, zasilaczem, blokadą antykradzieżową i innymi ciężkimi przedmiotami, które mogą szybko wykorzystać kilka kilogramów dopuszczalnego obciążenia.

Sam montaż także nie zawsze jest uniwersalny. W wielu przypadkach kufer współpracuje z konkretnym systemem płyty, ale stelaż trzeba dobrać do modelu i rocznika motocykla. Kupienie kufra bez wcześniejszego sprawdzenia dostępności odpowiedniego mocowania jest jednym z łatwiejszych sposobów na niepotrzebne zwiększenie kosztów całego zestawu.

Polskie przepisy dodatkowo wymagają, aby przewożony ładunek nie naruszał stateczności pojazdu, nie utrudniał kierowania i nie zasłaniał świateł ani tablicy rejestracyjnej. Powinien być również zabezpieczony przed przesuwaniem się podczas jazdy. Nawet jeśli w dużym kufrze da się fizycznie zmieścić ciężkie zakupy lub narzędzia, nie oznacza to więc, że można wykorzystać całą jego objętość bez uwzględnienia masy.

Odporność na deszcz ma znaczenie przy codziennym użytkowaniu

W dojazdach do pracy kufer pełni często rolę zamykanego schowka na rzeczy, których nie chcemy nosić ze sobą przez cały dzień. Z tego powodu poza pojemnością trzeba sprawdzić jakość uszczelnienia, zamka i spasowania pokrywy. Jest to szczególnie istotne, jeśli w środku regularnie znajduje się laptop, dokumenty albo ubranie na zmianę.

Deklaracje producentów dotyczące odporności na wodę mogą mieć różny charakter, dlatego dobrze sprawdzać sposób ich weryfikacji. Givi informuje na przykład o testach odpowiadających intensywnemu deszczowi, wykonywanych przy przepływie wody wynoszącym 20 l na minutę. Taka informacja mówi więcej niż ogólne określenie produktu jako odpornego na deszcz.

W przypadku elektroniki rozsądne jest dodatkowe zabezpieczenie urządzenia wewnątrz torby lub pokrowca. Kufer chroni też zawartość przed przypadkowym dostępem lepiej niż miękka torba, ale nie powinien być traktowany jak sejf. Jeżeli motocykl pozostaje przez wiele godzin na ogólnodostępnym parkingu, cenne urządzenia lepiej zabierać ze sobą.

Większy kufer nie zawsze jest lepszym wyborem

Na rynku dostępne są zarówno proste modele miejskie o pojemności około 28 do 30 l, jak i większe konstrukcje 47 do 59 l. Na ich wybór wpływają między innymi system mocowania, marka, konstrukcja, materiał, zamek i dodatkowe wyposażenie. Do samego kufra może też dojść stelaż albo płyta, jeśli nie znajdują się w zestawie.

Błędem jest kupowanie największego kufra na zapas. Duża konstrukcja umieszczona wysoko i daleko za kierowcą zwiększa powierzchnię wystawioną na podmuchy oraz zachęca do zabierania większej ilości bagażu, dlatego jej wpływ na prowadzenie może być bardziej odczuwalny. Przy dojazdach do pracy lepszym kryterium jest rzeczywisty zestaw przewożonych rzeczy niż maksymalna dostępna pojemność.

Trzeba też pamiętać o wymiarach całego motocykla. Przepisy określają maksymalną szerokość motocykla na 2,00 m, co nabiera większego znaczenia przy kufrach bocznych i rozbudowanych zestawach bagażowych. Kufer centralny zwykle znacznie słabiej zwiększa szerokość pojazdu, dlatego przy jeździe miejskiej i częstym przeciskaniu się w ciasnych miejscach pozostaje rozwiązaniem bardziej poręcznym.

Dla osoby dojeżdżającej samotnie do biura i wożącej standardowy zestaw rzeczy rozsądnym punktem startowym jest około 30 do 40 l. Zakres 40 do 47 l daje większy zapas na dodatkową odzież, zakupy i większy kask, natomiast pojemności przekraczające 50 l mają sens wtedy, gdy dodatkowa przestrzeń będzie regularnie wykorzystywana. Przed zakupem lepiej więc najpierw zmierzyć kask i codzienny bagaż, a następnie sprawdzić dopuszczalne obciążenie oraz dostępność właściwego mocowania do motocykla.